Vital Craeninckx werd genoemd naar zijn grootvader van vaderskant, Vital Craeninckx, die op 16 november 1944 op 51-jarige leeftijd overleed in Neuengamme. Ook Vital’s grootvader van moederskant, Frans Pasteyns, werd gedeporteerd en overleed op 48-jarige leeftijd op 23 februari 1945 in het kamp Meppen-Versen. Hij was een van de mannen uit Meensel-Kiezegem die in 1944 naar Duitsland gedeporteerd werden in het kader van de “vergeldingsmaatregelen ”. Vital Craeninckx vertelde ons hoe deze tragedie hem maakte tot de persoon die hij nu is.
Hoe kwam u achter het verhaal van uw vervolgde familielid?
Al van in mijn prille jeugd viel mij een groot kader op aan de muur in de living met foto’s van mannen en opschrift: “zij die vielen” en “zij die weerkeerden”. Aanvankelijk stelde ik mij daar geen vragen bij tot mijn grootmoeder ( ik was toen 7 jaar in 1961) mij meenam naar Brussel waar in een groot gebouw ( ik weet niet waar) tientallen doodskisten stonden met gerepatrieerde lichamen van overledenen in de kampen. Er waren daar een 4-tal slachtoffers bij uit Meensel-Kiezegem. Eén van mijn grootvaders langs moeders zijde, Frans Pasteyns, werd in 1953 gerepatrieerd. Gaandeweg leerde ik via mijn ouders en grootmoeders het verhaal van de oorlogstragedie kennen.
Welke invloed heeft uw familiegeschiedenis op de persoon die u nu bent?
Aanvankelijk was ik niet erg geïnteresseerd in die geschiedenis. Maar met ouder worden en de toenemende interesse in de geschiedenis van het drama van Meensel-Kiezegem ben ik gevoelig voor geweld en onrecht in de wereld. Ik ben pacifist en Belgicist omdat voor dit gedachtengoed mijn grootvaders zijn gestorven in de kampen.
Welke elementen van uw familiegeschiedenis en waarden zult u doorgeven aan de volgende generatie(s)?
Ik vind het belangrijk dat mijn 2 kinderen en 5 kleinkinderen beseffen dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend is. Vooral met de huidige toestand in Oekraïne die aantoont dat wij bijzonder waakzaam moeten blijven en uiterst rechts moeten veroordelen.
Hoe ben je betrokken geraakt bij de landelijke vereniging? Wat betekent uw betrokkenheid voor u?
Ik denk dat het in 1998 moet geweest zijn dat een oom van mij, die voorzitter was van de NCPGR Meensel-Kiezegem mij introduceerde als bestuurslid van de plaatselijke afdeling. Na diens dood in 2007 werd mij door het bestuur gevraagd om voorzitter te worden en de organisatie van de jaarlijkse herdenkingen in het dorp te organiseren en te coördineren.
Tot hiertoe heb ik mij ingezet om de vereniging in goede banen te leiden omdat het belangrijk is dat het verhaal van Meensel-Kiezegem verteld blijft worden en vooral dat de slachtoffers van Meensel-Kiezegem niet vergeten worden.
